وی درباره اینکه چه زمانی این کار کلید خواهد خورد، گفت: هنوز زمان آن معلوم نیست. این قبیل فیلم‌ها بسیار پرهزینه است. زمانی که حدود سه سال پیش و در شرایط کرونایی شروع به نگارش این فیلمنامه کردم، به پروداکشن آن هم فکر کرده‌ام. اصل اساسی این است که تولید این فیلم نیاز به پشتیبانی دارد و دولت اسلامی باید از چنین پروژه‌ای حمایت کند. الان هم تنها می‌توانم بگویم که امیدوارم این فیلم ساخته شود. تلاشم را هم خواهم کرد تا به‌منظور جذب سرمایه بتوانم افرادی را راضی به همراهی کنم. نمی‌دانم آیا کسی حاضر خواهد بود یا نه!

سیفی درباره اینکه چرا باتوجه به نبود سرمایه‌گذار و اطلاع از هزینه بالای چنین پروژه‌ای سراغ نگارش آن رفته است هم گفت: به چوپانی گفتند که تو چرا عاشق دختر پادشاه شده‌ای؟ گفت عاشق شدن گناه نیست و من هم عاشق دختر پادشاه شده‌ام. اگر او را به من ندادند ترفندی به کار می‌برم که شاه بداند من حتی از پسر خودش هم بهترم. مجبورم جواب این سوال‌ها را با استعاره بدهم.

وی ادامه داد: زندگی ما به‌گونه‌ای است که واقعیت‌های زندگی‌مان لبریز از استعاره شده است. در برابر گرانی‌ها ناگزیریم مدام به خودمان بگوییم غم مخور، دوباره باران می‌بارد و همه این‌ها از جنس استعاره است. آنچه هم من در قالب این فیلمنامه نوشته‌ام یک کار دلی است که واقعاً به آن علاقه دارم. اصل آن هم یک سه‌گانه درباره تاریخ اسلام است که برای دو نسخه دیگر هم خلاصه‌هایی نوشته‌ام و کنار گذاشته‌ام. باز هم تأکید می‌کنم گناهی نیست که عاشق دختر پادشاه بشوید! حداقل کسانی هستند که در شهر جار بزنند یک نفر عاشق دختر پادشاه شده است.

این کارگردان سینما گفت: فیلمسازان دیگری هم دوران‌هایی از زندگی پیامبر اسلام (ص) را به تصویر درآورده‌اند. مجید مجیدی سراغ کودکی ایشان رفته و مصطفی عقاد مقطع فتح مکه را روایت کرده است. آنچه من در این فیلمنامه روایت کرده‌ام مربوط به فتح قلوب انسان‌ها توسط پیامبر اسلام (ص) است. در این فیلم می‌بینیم که حتی اگر آدم‌ها پیامبر را ندیده باشند هم می‌توانند توسط مهر او تسخیر شوند.

سیفی درباره امکان استفاده از لوکیشن‌های باقی‌مانده از پروژه «محمد (ص)» مجید مجیدی برای فیلم خود هم تأکید کرد: طبیعتاً من هم دوست دارم از همین فضا استفاده کنم. زمانی که آن فیلم ساخته می‌شد، از مدیران بالادستی درباره دلیل هزینه‌ای که برای ساخت لوکیشن‌های آن می‌شد سوال کردم، گفتند شاید تو هم زمانی فیلمنامه‌ای بنویسی و از همین فضا استفاده کنی. حتی به من گفتند برو و فیلمنامه‌ای بنویس. من هم رفتم و نوشتم اما آن زمان گویی گوش شنوایی برای حرف من نبود. امروز که توانسته‌ام فیلمنامه تازه‌ای در این فضا بنویسم، لزومی به دوباره کاری نمی‌بینم و می‌توانم از همان فضای لوکیشن‌ها استفاده کنم.

وی تأکید کرد: وقتی چنین لوکیشن‌هایی در اختیار سینمای ایران هست، اصراف است اگر من بخواهم مجدد برای ساخت فضا هزینه کنم. چرا باید فضای دیگری را علم کنم؟ عاقل هیچ‌گاه یک تجربه را تکرار نمی‌کند.

این کارگردان در پاسخ به اینکه با شرایط موجود برای پروژه، آیا ممکن است این فیلم هیچ‌گاه کلید نخورد؟ گفت: اصلاً به این چیزها فکر نمی‌کنم. همواره باید ایمان داشته باشیم. می‌دانیم هر کار کنیم، خدا پاداش آن را به ما می‌دهد و به همین دلیل هیچ ترسی در وجودم نیست. من از ۱۲ سالگی کار فیلمسازی کرده‌ام و از آن زمان عادت کرده‌ام که باید با سختی‌ها جنگید. همواره کار سخت، قشنگ‌تر است. هنگام بالا رفتن از هر کوهی شاید پای تو زخمی شود اما مهم این است که می‌دانی باید کوه را فتح کنی. اگر کارمان را درست انجام دهیم، خدا خودش کمک می‌کند.