اسکورسیزی و دنیرو ۵۰ سالگی «راننده تاکسی» را جشن گرفتند

به گزارش فیلم ۲۴، به نقل از آسوشیتدپرس، همزمان با پنجاهمین سالگرد ساخت فیلم «راننده تاکسی»، مارتین اسکورسیزی، رابرت دنیرو، جودی فاستر و پل شریدر در نمایش ویژه این فیلم در جشنواره ترایبکا حضور یافتند و درباره دلایل ماندگاری یکی از مهم‌ترین آثار تاریخ سینما سخن گفتند.

در این نشست، اسکورسیزی و دیگر عوامل فیلم، راز تداوم ارتباط «راننده تاکسی» با مخاطبان را در پرداختن به احساس تنهایی و انزوا دانستند؛ موضوعی که به گفته آنان همچنان در زندگی انسان معاصر حضوری پررنگ دارد.

اسکورسیزی با اشاره به تجربه‌ای در سفر به پکن در دهه ۱۹۸۰ گفت که یک جوان از قزاقستان از او پرسیده بود: «با تنهایی چه کار می‌کنی؟» او این پرسش را نشانه جهانی بودن مضمون فیلم دانست و تأکید کرد که ناتوانی در برقراری ارتباط و احساس انزوا، همچنان برای بسیاری از مردم، به‌ویژه جوانان، مسئله‌ای جدی است.

رابرت دنیرو نیز با اشاره به شخصیت تراویس بیکل، کهنه‌سرباز جنگ ویتنام و قهرمان اصلی فیلم، گفت شرایط امروز جامعه به‌ویژه پس از دوران همه‌گیری کرونا، باعث شده است بسیاری از افراد بیش از گذشته با احساس تنهایی و انزوا روبه‌رو شوند و به همین دلیل همچنان با این شخصیت ارتباط برقرار می‌کنند.

جودی فاستر نیز جذابیت تراویس بیکل را در ناتوانی او برای شناخت خود دانست و گفت مخاطب در طول فیلم شاهد تلاش نافرجام این شخصیت برای یافتن معنا و برقراری ارتباط با دیگران است.

پل شریدر، فیلمنامه‌نویس فیلم، نیز تأکید کرد که مفهوم تنهایی از همان ابتدا در تار و پود فیلمنامه حضور داشته و اسکورسیزی به سرعت توانسته بود با این شخصیت ارتباط برقرار کند.

اسکورسیزی همچنین با یادآوری فضای تاریک و بحران‌زده نیویورک دهه ۱۹۷۰ گفت خشونت و ناامیدی حاکم بر شهر به شکلی طبیعی وارد فضای فیلم شده بود؛ فضایی که در تصویر نمادین تاکسی زرد در خیابان‌های شبانه نیویورک تجلی پیدا کرد.

در بخش دیگری از نشست، جودی فاستر از تجربه بازی در این فیلم در ۱۲ سالگی سخن گفت و نقش دنیرو را در آشنایی او با بداهه‌پردازی و تغییر مسیر حرفه‌ای‌اش بسیار مهم توصیف کرد.

همچنین یکی از موضوعات مورد توجه حاضران، صحنه مشهور «با من حرف می‌زنی؟» بود. پل شریدر فاش کرد که این جمله در فیلمنامه اصلی وجود نداشت و دنیرو آن را هنگام فیلمبرداری خلق کرده است. اسکورسیزی نیز با یادآوری آن روز گفت دنیرو در حالتی شبیه خلسه مشغول اجرای صحنه بود و همین بداهه‌پردازی به خلق یکی از ماندگارترین دیالوگ‌های تاریخ سینما انجامید.

فیلم «راننده تاکسی» که سال ۱۹۷۶ اکران شد، همچنان یکی از آثار شاخص سینمای جهان به شمار می‌رود و بسیاری آن را یکی از دقیق‌ترین روایت‌های سینمایی درباره تنهایی، انزوا و بحران هویت در جامعه مدرن می‌دانند.