روز نهم فجر چه گذشت؛ از سینما قدیم تا ناراحتی یک کارگردان

به گزارش فیلم ۲۴، در نهمین روز از جشنواره فیلم فجر، نشست‌های خبری فیلم‌های «شاه نقش»، «۱۹۶۸» و «فریاد» با حضور عوامل این فیلم‌ها در سینمای رسانه و برج میلاد برگزار شد. این نشست‌ها فرصتی بود برای بررسی ابعاد مختلف این آثار و گفت‌وگو با کارگردانان، بازیگران و تهیه‌کنندگان درباره چالش‌ها و ایده‌های پشت ساخت این فیلم‌ها.

فیلم «شاه نقش»؛ روایتی از زندگی هنروران سینما

فیلم «شاه نقش» به کارگردانی شاهد احمدلو، زندگی صنفی هنروران سینما را به تصویر می‌کشد. این فیلم که کاملاً سینمایی است، پشت‌صحنه‌ای هجوگونه از سینما را نیز نشان می‌دهد. بهرنگ علوی، بازیگر نقش اصلی این فیلم، با ظاهر و رفتارش یادآور نقش‌های بهروز وثوقی است. احمدلو در این نشست بیان کرد که شخصیت اصلی فیلم، «ناصر عشقی»، یک هنرور سینماست که عشق بهروز وثوقی دارد و به همین دلیل شمایل و دیالوگ‌هایش شبیه به این شخصیت محبوب است.

شاهد احمدلو نیز گفت: شخصیت اصلی فیلم «ناصر عشقی» یک هنرور و کتک خور سینماست که عشق بهروز وثوقی دارد. معمولاً شمایل فرهنگ و دیالوگ‌گویی آنها شبیه آن شخصیت محبوبشان است. خود من هم عشق فیلم هستم و ۵۰ درصد صحبت‌های عادی‌ام دیالوگ‌های فیلم‌هاست. پس طبیعتاً باید به لحاظ تیپ، استایل و رفتار و دیالوگ گویی به این شکل می‌ماند.

بهرنگ علوی نیز با تسلیت به مردم کرمان به دلیل حادثه اخیر، درباره مقایسه‌اش با بهروز وثوقی گفت: «من انگشت کوچک بهروز وثوقی هم نمی‌شوم. ایشان یک مرجع کامل در بازیگری هستند و جایگاهشان دست‌نیافتنی است.»

در بخشی‌دیگر از این نشست هومن برق‌نورد در پاسخ به سوالی با بیان اینکه «به نظرم این فیلم یک کلاژ از تمام فیلم‌های سینمایی است» گفت: من هیچ وقت دوست نداشتم در این نوع نشست‌ها شرکت کنم چون احساس می‌کنم حرفم را در فیلم گفته‌ام و حالا شما خبرنگاران و منتقدان باید ما را نقد کنید. ما زیرنویس نقش‌ها و فیلم‌هایمان نیستیم و با عرض شرمندگی اعتقادی به این جلسه ندارم و فقط بابت احترام در آن حاضر شدم.

نسیم ادبی از دیگر بازیگران این فیلم با اشاره به اینکه اولین بار است فیلم را روی پرده دیده، به شاهد احمدلو و دیگر همکارانش خسته نباشید گفت و بیان کرد: این تجربه سوم من با آقای قائم مقامی است و آخرین آن‌ها کار زنده یاد کیومرث پوراحمد بود. زمانی که با من برای این کار تماس گرفتند با جان و دل پذیرفتم و وقتی هم فیلمنامه را خواندم بسیار دوست داشتم چون خیلی از عزیزان که با عشق وارد سینما شدند هیچ وقت آنطور که باید و شاید به حق خود نرسیدند.

مینا وحید نیز درباره بازی خود در این فیلم گفت: تاکنون نقشی با این مختصات بازی نکردم‌ و ابتدا که پیشنهاد شد روی کاغذ برایم جذابیتی نداشت و می‌خواستم فقط کمکی کنم ولی گروه فیلم آنقدر صمیمی، مستقل و خانوادگی بود که کم کم آن نقش جذاب شد.

علی قائم‌مقامی، تهیه‌کننده فیلم، درباره بودجه آن توضیح داد که این فیلم کاملاً در بخش خصوصی تولید شده و هیچ نهاد دولتی در آن مشارکت نداشته است. او همچنین از فروش ماشین خود برای تأمین بخشی از هزینه‌های فیلم سخن گفت.

 فیلم «۱۹۶۸»؛ روایتی تاریخی با نگاهی جسورانه

نشست خبری فیلم «۱۹۶۸» به کارگردانی امیرمهدی پوروزیری نیز با حضور عوامل این فیلم برگزار شد. پوروزیری درباره نقدهای تند به این فیلم گفت: «ما به دنبال پرداختن به یک موضوع ایدئولوژیک بودیم، نه کلیشه‌ای. این فیلم به نفع اسراییل ساخته نشده است، بلکه روایتی تاریخی از سال ۱۳۴۷ است.»

امیر نوروزی، بازیگر اصلی این فیلم، درباره انتخاب نقش خود گفت: «من دوست داشتم در فیلمی بازی کنم که نقش اول آن باشم. این فیلم با موضوع تاریخی‌اش دیگر توقیف نمی‌شود.»

ایرج محمدی، تهیه‌کننده فیلم، نیز تأکید کرد که این فیلم جزو معدود آثار جسورانه چند سال اخیر است و به تکلیف تاریخی خود در قبال موضوع اسراییل عمل کرده است.

 فیلم «فریاد»؛ چالش‌های فیلم‌سازی در فضایی تلخ

نشست خبری فیلم «فریاد» به کارگردانی محمدرضا اردلان نیز با حضور عوامل این فیلم برگزار شد. اردلان درباره ایده ساخت این فیلم گفت: «این فیلم زاییده ذهن من است و برای دوران جهاد سازندگی در ایران ساخته شده است. فضای فیلم تلخ و سیاه است، زیرا کارگردان می‌خواهد خود را در یک چالش قرار دهد.»

بهمن اردلان، تهیه‌کننده فیلم، نیز درباره چالش‌های ساخت آن گفت: «ساخت این فیلم بسیار سخت بود و فضای آن به دلیل تلخی و سیاهی‌اش چالش‌برانگیز است.»

یاسین طلوعی، بازیگر نوجوان این فیلم، درباره تجربه خود گفت: «بازی در این نقش برایم بسیار سخت بود، زیرا بیشتر دیالوگ‌ها با زبان بدن انجام می‌شد.»

نشست‌های خبری این سه فیلم در جشنواره فیلم فجر، فرصتی بود برای بررسی ابعاد مختلف سینمای ایران، از زندگی هنروران سینما در «شاه نقش» تا روایت تاریخی جسورانه در «۱۹۶۸» و چالش‌های فیلم‌سازی در فضایی تلخ در «فریاد». این فیلم‌ها هر کدام با نگاهی متفاوت، بخشی از دغدغه‌ها و واقعیت‌های جامعه و سینمای ایران را به تصویر کشیده‌اند.